तत्र त्वं देवदेवेश गमने कुरु मानसम् । यथा सत्तीर्थतां याति धर्मारण्यमनुत्तमम्
tatra tvaṃ devadeveśa gamane kuru mānasam | yathā sattīrthatāṃ yāti dharmāraṇyamanuttamam
«Por ello, oh Señor de los señores de los dioses, dispone tu mente para ir allí, de modo que el insuperable Dharmāraṇya alcance la condición de un tīrtha verdadero y renombrado.»
Brahmā
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: Viṣṇu (Devadeveśa)
Scene: Brahmā urges Viṣṇu to set his mind on traveling so that Dharmāraṇya attains renowned, authentic tīrtha-status; the moment carries forward-motion and consecratory power.
A sacred place becomes fully manifest as a tīrtha through the presence and consent of the Divine, not merely by geography.
Dharmāraṇya is explicitly praised as ‘anuttama’ and destined to be established as a sat-tīrtha.
A yātrā (journey) is implied—Viṣṇu is requested to go there to confer tīrtha-status.