अद्वारेण न गन्तव्यं स्ववेश्मापि कदाचन । क्रीडेन्नाज्ञैः सहासीत न धर्म्मघ्नैर्न रोगिभिः
advāreṇa na gantavyaṃ svaveśmāpi kadācana | krīḍennājñaiḥ sahāsīta na dharmmaghnairna rogibhiḥ
No se debe entrar jamás—ni siquiera en la propia casa—por un lugar que no sea la puerta. No se debe jugar con los ignorantes, ni frecuentar a quienes destruyen el dharma, ni a los enfermos crónicos de modo que se comprometan la pureza y la disciplina.
Sūta (deduced: Brāhma Khaṇḍa didactic narration in Dharmāraṇya context)
Scene: A house/āśrama with a clearly marked doorway; a disciplined person enters respectfully. Nearby, groups of people: one dhārmic group with a sage; another rowdy group rejected. A sick person is shown cared for at a respectful distance, indicating prudence rather than contempt.
Dharma is protected by observing boundaries (maryādā) and choosing uplifting company.
No tīrtha is referenced; it is general instruction on decorum and association.
Behavioral prescriptions: enter through proper doorways and avoid associations that undermine discipline and purity.