Adhyaya 71

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कामेश्वरं ततश्चान्यच्छृणु पाण्डवसत्तम । सिद्धो यत्र गणाध्यक्षो गौरीपुत्रो महाबलः

Dijo Śrī Mārkaṇḍeya: Luego escucha otro lugar sagrado: Kāmeśvara, oh el mejor de los Pāṇḍavas, donde el poderoso hijo de Gaurī, jefe de las huestes (gaṇas) de Śiva, alcanzó la perfección (siddhi).

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या भक्तियुक्तो जितेन्द्रियः । पञ्चामृतेन संस्नाप्य धूपनैवेद्यपूजनैः

En ese tīrtha, quien, dueño de sí y firme en la bhakti, rinde culto—bañando (a la deidad) con el pañcāmṛta y honrándola con incienso, ofrendas de alimento y adoración ritual—

Verse 3

प्रसाद्य जगतामीशं सर्वपापैः प्रमुच्यते । अष्टम्यां मार्गशीर्षस्य तत्र स्नात्वा युधिष्ठिर

—habiendo complacido al Señor de los mundos, queda libre de todos los pecados. Y, oh Yudhiṣṭhira, al bañarse allí en la octava tithi de Mārgaśīrṣa,

Verse 4

यो येन यजते तत्र स तं काममवाप्नुयात्

A quienquiera que allí se adore, y de la manera que sea, se alcanza precisamente ese anhelado fin.

Verse 71

। अध्याय

“Adhyāya” — marca sagrada que indica la división del capítulo en la tradición.