Sukta 27

Mantra 1

किमस्य मदे किम्वस्य पीताविन्द्रः किमस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि किं ते अस्य पुरा विविद्रे किमु नूतनासः ॥

¿Cuál es el secreto de su embriaguez, y cuál el de su beber del deleite? ¿Qué ha obrado Indra por la amistad? ¿Qué descubrieron de él desde antiguo los que se sientan cerca en la batalla — y qué descubren ahora los nuevos buscadores?

Mantra 2

सदस्य मदे सद्वस्य पीताविन्द्रः सदस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि सत्ते अस्य पुरा विविद्रे सदु नूतनासः ॥

Verdadera es su embriaguez, verdadero su beber del deleite; verdadero es lo que Indra ha forjado por la amistad. Verdadero es lo que desde antiguo hallaron de él los que se sientan cerca en la batalla — verdadero también lo que hallan ahora los nuevos buscadores.

Mantra 3

नहि नु ते महिमनः समस्य न मघवन्मघवत्त्वस्य विद्म । न राधसोराधसो नूतनस्येन्द्र नकिर्ददृश इन्द्रियं ते ॥

Pues, oh generoso (Maghavan), no conocemos la medida de tu grandeza, ni la de tu generosidad. Nadie, oh Indra, ha contemplado jamás tu poder: el poder de tu plenitud siempre renovada.

Mantra 4

एतत्त्यत्त इन्द्रियमचेति येनावधीर्वरशिखस्य शेषः । वज्रस्य यत्ते निहतस्य शुष्मात्स्वनाच्चिदिन्द्र परमो ददार ॥

Esta es aquella conocida fuerza soberana tuya, oh Indra, con la que abatistes a Śeṣa, el remanente de Varaśikha. Aun por el estruendo de tu Vajra arrojado y golpeador, oh Indra, el obstáculo supremo se deshace.

Mantra 5

वधीदिन्द्रो वरशिखस्य शेषोऽभ्यावर्तिने चायमानाय शिक्षन् । वृचीवतो यद्धरियूपीयायां हन्पूर्वे अर्धे भियसापरो दर्त् ॥

Indra mató a Śeṣa de Varaśikha, instruyendo tanto al que se vuelve atrás como al que avanza. Cuando hirió al Vṛcīvant en Hariyūpīyā, en la primera parte el enemigo, preso de temor, se quebró y después huyó.

Mantra 6

त्रिंशच्छतं वर्मिण इन्द्र साकं यव्यावत्यां पुरुहूत श्रवस्या । वृचीवन्तः शरवे पत्यमानाः पात्रा भिन्दाना न्यर्थान्यायन् ॥

Tres mil acorazados, junto a ti, oh Indra, muy invocado, en Yavyāvatī por la gloria. Los hombres de Vṛcīvant, lanzándose al embate, quebraron sus vasijas y se fueron, con sus propósitos deshechos.

Mantra 7

यस्य गावावरुषा सूयवस्यू अन्तरू षु चरतो रेरिहाणा । स सृञ्जयाय तुर्वशं परादाद्वृचीवतो दैववाताय शिक्षन् ॥

Aquel cuyas dos vacas, rojizas y ricas en buen pasto, se mueven dentro, lamiendo una y otra vez: él entregó a Turvaśa a Sṛñjaya, adiestrando a Daivavāta contra Vṛcīvant.

Mantra 8

द्वयाँ अग्ने रथिनो विंशतिं गा वधूमतो मघवा मह्यं सम्राट् । अभ्यावर्ती चायमानो ददाति दूणाशेयं दक्षिणा पार्थवानाम् ॥

Dos guerreros de carro y veinte vacas, oh Agni: Maghavan, el soberano (samrāt), me los concede. Abhyāvartī y Cāyamāna otorgan esta ofrenda-don, la Dakṣiṇā difícil de menguar, de los Pārthavānas.