Sukta 71

Mantra 1

बृहस्पते प्रथमं वाचो अग्रं यत्प्रैरत नामधेयं दधानाः । यदेषां श्रेष्ठं यदरिप्रमासीत्प्रेणा तदेषां निहितं गुहाविः ॥

Oh Bṛhaspati, cuando por primera vez pusieron en marcha la vanguardia de la Palabra, estableciendo el Nombre, entonces lo mejor de ellos, lo impecable, por el impulso del espíritu interior: eso quedó oculto en la cueva y se hizo manifiesto.

Mantra 2

सक्तुमिव तितउना पुनन्तो यत्र धीरा मनसा वाचमक्रत । अत्रा सखायः सख्यानि जानते भद्रैषां लक्ष्मीर्निहिताधि वाचि ॥

Como se cierne la harina con un cedazo, así purifican (su decir): allí donde los firmes en visión, con la mente, dieron forma a la Palabra. Allí los compañeros conocen los lazos de la compañía; su benéfica fortuna (lakṣmī) está oculta en la Palabra.

Mantra 3

यज्ञेन वाचः पदवीयमायन्तामन्वविन्दन्नृषिषु प्रविष्टाम् । तामाभृत्या व्यदधुः पुरुत्रा तां सप्त रेभा अभि सं नवन्ते ॥

Por el sacrificio (yajña) recorrieron el sendero de la Palabra; la hallaron, entrada en los ṛṣi. Sacándola a la luz, la dispusieron en muchas direcciones; ante esa Palabra los siete cantores inspirados (rebha) se inclinan juntos, en un mismo asentimiento.

Mantra 4

उत त्वः पश्यन्न ददर्श वाचमुत त्वः शृण्वन्न शृणोत्येनाम् । उतो त्वस्मै तन्वं वि सस्रे जायेव पत्य उशती सुवासाः ॥

Y uno, aunque ve, no contempla la Palabra; y uno, aunque oye, no la oye de veras. Pero a otro ella le desvela su cuerpo: como esposa, deseosa y bien ataviada, a su esposo.

Mantra 5

उत त्वं सख्ये स्थिरपीतमाहुर्नैनं हिन्वन्त्यपि वाजिनेषु । अधेन्वा चरति माययैष वाचं शुश्रुवाँ अफलामपुष्पाम् ॥

Y tú — firmemente asentado en la verdadera amistad, dicen— nadie puede impulsarte, aun entre los fuertes. Pero éste anda en ilusión: ha oído la Palabra, y sin embargo es sin fruto, sin flor.

Mantra 6

यस्तित्याज सचिविदं सखायं न तस्य वाच्यपि भागो अस्ति । यदीं शृणोत्यलकं शृणोति नहि प्रवेद सुकृतस्य पन्थाम् ॥

Quien abandona al compañero que conoce el obrar correcto (sacivid), no tiene parte alguna, ni siquiera en la Palabra (Vāc). Aunque oiga, sólo oye lo vacío; pues no conoce de verdad el sendero de la obra bien hecha (sukṛta).

Mantra 7

अक्षण्वन्तः कर्णवन्तः सखायो मनोजवेष्वसमा बभूवुः । आदघ्नास उपकक्षास उ त्वे ह्रदा इव स्नात्वा उ त्वे ददृश्रे ॥

Compañeros con ojos, compañeros con oídos se volvieron desiguales en los rápidos impulsos de la mente. Unos llegan sólo a las rodillas, otros a las axilas; pero otros—como estanques tras el baño—resplandecen en ti, hechos claros.

Mantra 8

हृदा तष्टेषु मनसो जवेषु यद्ब्राह्मणाः संयजन्ते सखायः । अत्राह त्वं वि जहुर्वेद्याभिरोहब्रह्माणो वि चरन्त्यु त्वे ॥

En los rápidos movimientos de la mente labrados por el corazón, cuando los brahmanes—compañeros—ofrecen juntos el sacrificio, entonces aquí, en verdad, quedas atrás de los que saben; los portadores de la palabra sagrada (brahman) se mueven libremente en ti.

Mantra 9

इमे ये नार्वाङ्न परश्चरन्ति न ब्राह्मणासो न सुतेकरासः । त एते वाचमभिपद्य पापया सिरीस्तन्त्रं तन्वते अप्रजज्ञयः ॥

Estos que no avanzan ni van más allá — ni verdaderos portadores del brahman ni hacedores del soma prensado— se acercan a la Palabra por un camino malo; sin saber, tienden una urdimbre raída, un tejido estéril.

Mantra 10

सर्वे नन्दन्ति यशसागतेन सभासाहेन सख्या सखायः । किल्बिषस्पृत्पितुषणिर्ह्येषामरं हितो भवति वाजिनाय ॥

Todos los compañeros se alegran de la amistad de quien llega con gloria, vencedor en la asamblea. Para ellos es limpiador de culpa, dador de sustento; bien colocado, llega a ser para la plenitud de la fuerza.

Mantra 11

ऋचां त्वः पोषमास्ते पुपुष्वान्गायत्रं त्वो गायति शक्वरीषु । ब्रह्मा त्वो वदति जातविद्यां यज्ञस्य मात्रां वि मिमीत उ त्वः ॥

Junto a ti se sienta el nutridor de los versos ṛc, acrecentándolos; el Gāyatra te canta entre las medidas Śakvarī. El sacerdote brahmā te dice el saber de los nacimientos, y la medida del yajña la mide para ti, repartiéndola con justeza.