Sukta 110

Mantra 1

समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान्यजसि जातवेदः । आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान्त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः ॥

Encendido hoy en la morada humana, oh Jātavedas, tú, Potencia divina, ofreces sacrificio a los dioses. Trae también al Amigo de la Grandeza; pues tú eres el mensajero, el vidente-poeta, el conocedor siempre despierto que eleva nuestra voluntad hacia lo alto.

Mantra 2

तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान्मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व । मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन्देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः ॥

Oh Tanūnapāt, por los senderos del Ṛta que avanzan, ungiéndolos con miel, hazlos dulces — oh de hermosa lengua. Fortalece nuestros pensamientos inspirados con las potencias del entendimiento, y modela nuestro sacrificio como un impulso hacia los dioses, sin obstáculo y verdadero.

Mantra 3

आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः । त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान्यक्षीषितो यजीयान् ॥

Oh Agni, invocado con el cucharón, digno de adoración y de alabanza, ven con los Vasus en concordia. Tú eres el Hotṛ que impulsa a los dioses; entonces, guiado por tu voluntad, ofrece sacrificio para ellos — tú, el más apto para la ofrenda.

Mantra 4

प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् । व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम् ॥

Hacia el oriente se tiende el barhis, según la dirección de la tierra, en el umbral del alba de los días. Se ensancha, cada vez más amplio y espacioso —en una extensión más dichosa—, volviéndose fundamento bienaventurado para los dioses, para Aditi, la Infinita.

Mantra 5

व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः । देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥

Que se abran de par en par, radiantes, y se separen ampliamente —como mujeres engalanadas para sus señores. Oh Puertas divinas, vastas, que impulsáis todo, sed para los dioses un paso dichoso y una salida perfecta.

Mantra 6

आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ । दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने ॥

Que Uṣas y Naktā, despertando de cerca el sacrificio, se sienten en su propio seno, en concordia. En el ámbito femenino divino, vasto y ricamente ornado, que establezcan en nosotros la belleza luminosa y la forma resplandeciente del esplendor.

Mantra 7

दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै । प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥

Los Hotares divinos, los primeros en la palabra recta, miden el sacrificio para que el hombre lo ofrezca. Despiertan al artífice inspirado en las asambleas (vidáthas), señalando la luz que va delante y asignándole sus direcciones.

Mantra 8

आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विळा मनुष्वदिह चेतयन्ती । तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥

Que Bhāratī venga veloz a nuestro sacrificio; que Iḷā, vuelta hacia los hombres, nos despierte aquí. Que las tres diosas se sienten en este asiento dichoso del barhis—Sarasvatī y las otras, diestras en la obra.

Mantra 9

य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा । तमद्य होतरिषितो यजीयान्देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान् ॥

Aquel que dio forma a todos los mundos, que adornó con figuras a las dos progenitoras—Cielo y Tierra—: a él ofrécelo hoy, oh Hotar, guiado y sabedor; a Tvaṣṭṛ, el modelador divino, sacrifica aquí con plena conciencia.

Mantra 10

उपावसृज त्मन्या समञ्जन्देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि । वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥

Suelta y deja ir — desde lo más íntimo de ti; en la unión correcta dispone el camino para los dioses, las ofrendas según su estación. Que Vanaspati, el ordenador, y Agni, el divino, hagan dulce al paladar la oblación con miel y con manteca clarificada.

Mantra 11

सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः । अस्य होतुः प्रदिश्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः ॥

Nacido al instante, Agni midió el sacrificio y se volvió el que va al frente de los dioses. En la palabra directriz de este Hotar, en el habla del Ṛta, que los dioses participen de la oblación dispuesta con svāhā.