युद्धकाण्डे पञ्चनवतितमः सर्गः
Sarga 95: Lamentation in Laṅkā and the Causal Chain of Enmity
तानितानिसहस्राणिसारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानांत्वग्निवर्णानांसध्वजानांसहस्रशः ।।।।राक्षसानांसहस्राणिगदापरिघयोधिनाम् ।काञ्चनध्वजचित्राणांशूराणांकामरूपिणाम् ।।।।निहतानिशरैर्दीस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेनप्रयुक्तानिरामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।।।
tāni tāni sahasrāṇi sārohāṇāṃ ca vājinām |
rathānāṃ tv agni-varṇānāṃ sa-dhvajānāṃ sahasraśaḥ ||
rākṣasānāṃ sahasrāṇi gadā-parigha-yodhinām |
kāñcana-dhvaja-citrāṇāṃ śūrāṇāṃ kāma-rūpiṇām ||
nihatāni śarair dīptais tīkṣṇais tapta-kāñcana-bhūṣaṇaiḥ |
rāvaṇena prayuktāni rāmeṇākliṣṭa-karmaṇā ||
Miles y miles de carros, enarbolando estandartes y uncidos a corceles del color del fuego; y miles de rākṣasas que combatían con mazas y barras de hierro, con pendones resplandecientes de oro, héroes capaces de asumir la forma que quisieran, fueron abatidos por Rāma, incansable en la acción, con flechas ardientes y agudas, ornadas con oro al rojo vivo: fuerzas que Rāvaṇa había desplegado.
The Vanaras and Rakshasas attacked one another with wonderful maces, darts, swords, and axes in war.
Dharma is portrayed as effective protection against oppressive force: even vast, dazzling might collapses when opposed by righteous, disciplined action.
The narrator summarizes the immense scale of Rāma’s destruction of the rākṣasa forces fielded by Rāvaṇa.
Akliṣṭa-karma—Rāma’s tireless competence and unwavering commitment to duty.