Adhyaya 4

Verse 1

ऋषय ऊचुः । मेरोरथोत्तरं पश्चात्पूर्वमाचक्ष्व सूततः । निखिलेन महाबुद्ध माल्यवंतं च पर्वतम्

Los ṛṣis dijeron: «Oh Sūta, descríbenos por completo—desde las regiones occidental y oriental y luego el lado septentrional del monte Meru—oh de gran entendimiento, y también el monte llamado Mālyavat».

Verse 2

सूत उवाच । दक्षिणेन तु नीलस्य मेरोः पार्श्वे तथोत्तरे । उत्तराः कुरवो विप्राः पुण्याः सिद्धनिषेविताः

Sūta dijo: Al sur de Nīla, y también en la ladera septentrional del monte Meru, se halla la tierra de los Kurus del Norte—oh brāhmaṇas—santa y frecuentada por los Siddhas.

Verse 3

तत्र वृक्षा मधुफला नित्यपुष्पफलोपगाः । पुष्पाणि च सुगंधीनि रसवंति फलानि च

Allí, los árboles dan frutos dulces como miel y están siempre cargados de flores y frutos. Sus flores son fragantes y sus frutos rebosan de jugo exquisito.

Verse 4

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे चतुर्थोऽध्यायः

Así concluye el Cuarto Capítulo en el Svarga-khaṇḍa del Śrī Padma Mahāpurāṇa.

Verse 5

प्रक्षरंति सदा क्षीरं तत्र सर्वेऽमृतोपमम् । वस्त्राणि च प्रसूयंते फलेष्वाभरणानि च

Allí, todos (los árboles) destilan sin cesar leche, semejante al amṛta. También se producen vestiduras, y en los frutos aparecen asimismo ornamentos.

Verse 6

सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकांचनवालुका । सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्फलाश्च तपोधनाः

Toda la tierra es de gemas, con fina arena de oro; al tacto es placentera en toda estación. Sin embargo, oh tesoros de tapas, los árboles allí son estériles, sin fruto.

Verse 7

देवलोकच्युताः सर्वे जायंते तत्र मानवाः । शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वसुप्रियदर्शनाः

Allí, todos los caídos del mundo de los devas nacen como seres humanos, dotados de linaje puro y noble, y con una apariencia grata a todos.

Verse 8

मिथुनानि च जायंते स्त्रियश्चाप्सरसोपमाः । तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबंत्यमृतसंनिभम्

Allí nacen parejas, y las mujeres son semejantes a las celestiales apsaras. Esos seres dadores de leche beben su propia leche, comparable al amṛta, el néctar de la inmortalidad.

Verse 9

मिथुनं जायते काले समंताच्च प्रवर्द्धते । तुल्यरूपगुणोपेतं समवेशं तथैव च

A su debido tiempo nace una pareja y crece por todos lados. Dotada de forma y cualidades concordantes, permanece asimismo en armoniosa unión.

Verse 10

एकमेवानुरूपं च चक्रवाकसमं द्विजाः । निरामयाश्च ते लोका नित्यं मुदितमानसाः

Oh sabios dos veces nacidos, esos mundos son de una sola y armoniosa condición, semejantes a la pareja de aves cakravāka; están libres de enfermedad, y sus moradores tienen el corazón siempre gozoso.

Verse 11

दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च । जीवंति ते महाभागा न चान्योन्यं जहत्युत

Esos seres sumamente afortunados viven diez mil años y además cien décadas, y no se abandonan mutuamente en absoluto.

Verse 12

भारुंडा नाम शकुनास्तीक्ष्णतुंडा महाबलाः । तान्निर्हरंतीहमृतान्दरीषु प्रक्षिपंति च

Hay aves llamadas Bhāruṇḍas, de pico agudo y de gran fuerza; aquí arrebatan a los muertos y los arrojan en cavernas de la montaña.

Verse 13

उत्तराःकुरवो विप्रा व्याख्यातास्ते समासतः । मेरुपार्श्वमहं पूर्वं प्रवक्ष्यामि यथातथम्

Oh brāhmaṇas, los Uttara-Kurus os han sido explicados en resumen. Ahora describiré primero la región en la ladera del monte Meru, tal como es en verdad.

Verse 14

तस्य मूर्द्धाभिषेकस्तु भद्राश्वस्य तपोधनाः । भद्रशालवनं यत्र कालाम्राश्च महाद्रुमाः

Oh ascetas ricos en austeridad, allí tuvo lugar la consagración de Bhadrāśva: en el bosque de Bhadrashāla, donde también hay grandes árboles de mangos oscuros.

Verse 15

कालाम्रास्तु महाभागा नित्यंपुष्पफलाः शुभाः । द्रुमाश्च योजनोत्सेधाः सिद्धचारणसेविताः

Y los nobles y espléndidos árboles kālāmrā, siempre cargados de flores y frutos auspiciosos; y también otros árboles que se alzan hasta una yojana de altura, frecuentados por Siddhas y Cāraṇas.

Verse 16

तत्र ते पुरुषाः श्वेतास्तेजोयुक्तमहाबलाः । स्त्रियः कुमुदवर्णाश्च सुंदर्यः प्रियदर्शनाः

Allí, aquellos hombres eran de blancura radiante, dotados de esplendor y gran fuerza; y las mujeres eran de tez blanca como el loto, hermosas y gratas a la vista.

Verse 17

चंद्रवर्णाश्चतुर्वर्णाः पूर्णचंद्रनिभाननाः । चंद्रशीतलगात्राश्च नृत्यगीतविशारदाः

Eran de tono lunar, de las cuatro varṇas, con rostros como la luna llena; sus cuerpos eran frescos como el resplandor de la luna, y eran diestros en danza y canto.

Verse 18

दशवर्षसहस्राणि तत्रायुर्द्विजसत्तमाः । कालाम्ररसपीतास्ते नित्यं संस्थितयौवनाः

Oh el mejor de los dvijas, la vida allí dura diez mil años. Habiendo bebido el jugo del mango oscuro, permanecen siempre firmes en la juventud.

Verse 19

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु । सुदर्शनो नाम महान्जंबूवृक्षः सनातनः

Al sur de Nīla y al norte de Niṣadha se alza el gran y eterno árbol Jambū llamado Sudarśana.

Verse 20

सर्वकामफलः पुण्यः सिद्धचारणसेवितः । तस्य नाम्ना समाख्यातो जंबूद्वीपः सनातनः

Santo y otorgador de los frutos de todos los deseos, servido por Siddhas y Cāraṇas; por su mismo nombre se llama así el eterno Jambūdvīpa.

Verse 21

योजनानां सहस्रं च शतं च द्विजसत्तमाः । तथा माल्यवतः शृंगे पूर्वे पूर्वानुगांतकाः

Oh el mejor de los dvijas, (la extensión es) de mil yojanas y cien; asimismo, en la cumbre oriental de Mālyavat, en la región del oriente, se hallan en orden, uno tras otro.

Verse 22

योजनानां सहस्राणि पंचाशन्माल्यवान्द्विजाः । महारजतसंकाशा जायंते तत्र मानवाः

Allí, oh dos veces nacidos, los hombres nacen con guirnaldas que se extienden por cincuenta mil yojanas, resplandeciendo con el fulgor de la gran plata.

Verse 23

ब्रह्मलोकच्युताः सर्वे सर्वे च ब्रह्मवादिनः । तपस्तप्यंति ते दिव्यं भवंति ह्यूर्ध्वरेतसः

Todos ellos, caídos del mundo de Brahmā, son en verdad proclamadores de Brahman. Practican austeridades divinas, y llegan a ser aquellos cuya energía generativa asciende: continentes y sublimados.

Verse 24

रक्षणार्थं तु भूतानां प्रविशंति दिवाकरम् । षष्टिस्तानि सहस्राणि षष्टिरेव शतानि च

Para la protección de los seres, entran en el Sol; su número es de sesenta mil y seiscientos.

Verse 25

अरुणस्याग्रतो यांति परिवार्य दिवाकरम् । षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिरेव शतानि च

Marchan delante de Aruṇa, rodeando y escoltando al dios Sol, durante sesenta mil años, y además otros seiscientos.

Verse 26

आदित्यतापतप्तास्ते विशंति शशिमंडलम्

Abrasados por el ardor de Āditya, entran en el orbe de la Luna.