Adhyaya 48

Verse 1

ब्राह्मण्युवाच । माथुरे विषये रम्ये मथुरायां नृपोत्तमः । उग्रसेनेति विख्यातो यादवः परवीरहा

Dijo la Brāhmaṇī: En la deleitosa región de Mathurā, en la ciudad de Mathurā, hubo un rey excelso, un Yādava célebre con el nombre de Ugrasena, vencedor de los héroes enemigos.

Verse 2

सर्वधर्मार्थतत्त्वज्ञो वेदज्ञः श्रुतवान्बली । दाता भोक्ता गुणग्राही सद्गुणान्वेत्ति भूपतिः

Rey es aquel que conoce la esencia de todo dharma y de los fines de la vida, que sabe los Vedas, es instruido y fuerte; que da, que goza con rectitud, que reconoce el mérito y discierne las nobles cualidades.

Verse 3

राज्यं चकार मेधावी प्रजा धर्मेण पालयेत् । एवं स च महातेजा उग्रसेनः प्रतापवान्

Aquel sabio asumió el reino y protegió a los súbditos conforme al dharma. Así era Ugrasena, de gran fulgor, valeroso y poderoso en su gloria.

Verse 4

वैदर्भे विषये पुण्ये सत्यकेतुः प्रतापवान् । तस्य कन्या महाभागा पद्माक्षी कमलानना

En la santa región de Vidarbha vivía Satyaketu, poderoso e ilustre. Tenía una hija muy afortunada, Padmākṣī, de ojos de loto y rostro de loto.

Verse 5

नाम्ना पद्मावती नाम सत्यधर्मपरायणा । सा तु स्त्रीणां गुणैर्युक्ता द्वितीयेव समुद्रजा

Por nombre se llamaba Padmāvatī, entregada a la verdad y a la rectitud del dharma. Dotada de las virtudes propias de una mujer noble, era como una segunda Samudrajā, Lakṣmī nacida del Océano.

Verse 6

वैदर्भी शुशुभे राजन्स्वगुणैः सत्यकारणैः । माथुर उग्रसेनस्तु उपयेमे सुलोचनाम्

Oh rey: la princesa de Vidarbha resplandecía por sus propias virtudes, fundadas en la verdad; y Ugrasena de Mathurā tomó por esposa a la doncella de hermosos ojos.

Verse 7

तया सह महाभाग सुखं रेमे प्रतापवान् । अतिप्रीतो गुणैस्तस्यास्तया सह सुखीभवेत्

Con ella, oh bienaventurado, el valeroso vivió en dicha; muy complacido por sus cualidades, fue feliz en su compañía.

Verse 8

तस्याः स्नेहेन प्रीत्या च संमुग्धो माथुरेश्वरः । पद्मावती महाभागा तस्य प्राणप्रियाभवत्

Hechizado por su afecto y amor, el Señor de Mathurā quedó cautivado; la muy afortunada Padmāvatī llegó a serle querida como su propio aliento vital.

Verse 9

तया विना न बुभुजे तया सह प्रक्रीडयेत् । तया विना न सेवेत परमं सुखमेव सः

Sin ella no participaba de los placeres; con ella jugaba y se recreaba. Sin ella no acudía a nada: ella sola era su dicha suprema.

Verse 10

एवं प्रीतिकरौ जातौ परस्परमनुत्तमौ । स्नेहवंतौ द्विजश्रेष्ठ सुखसंप्रीतिदायकौ

Así, ambos llegaron a ser mutuamente incomparables en el gozo que otorgaban; llenos de afecto el uno por el otro, oh el mejor de los nacidos dos veces, concedían dicha y honda satisfacción.

Verse 11

सत्यकेतुश्च राजेंद्रः सस्मार स पद्मावतीम् । स्वसुतां तां महाभागो माता तस्याः सुदुःखिता

El rey Satyaketu, oh el mejor de los reyes, recordó a Padmāvatī, su propia hija. Aquel noble también la evocó, mientras su madre quedaba sumida en hondo dolor.

Verse 12

स दूतान्प्रेषयामास वैदर्भो मथुरां प्रति । उग्रसेनं नृवीरेंद्रं सादरेण द्विजोत्तम

Oh el mejor de los brāhmaṇas, el rey de Vidarbha envió entonces mensajeros hacia Mathurā, convocando con respeto a Ugrasena, el primero entre los reyes heroicos.

Verse 13

उग्रसेनं महाराजं स दूतो वाक्यमब्रवीत् । विदर्भाधिपतिर्वीरो भक्त्या स्नेहेन नंदयन्

Aquel mensajero dijo estas palabras al gran rey Ugrasena: «El heroico señor de Vidarbha, complaciéndote con devoción y afecto…».

Verse 14

आत्मनः कुशलं ब्रूते भवतां परिपृच्छति । सत्यकेतुर्महाराज त्वामेवं परिपृष्टवान्

Él comunica su propio bienestar y pregunta por el vuestro. Oh gran rey, así Satyaketu ha preguntado por ti.

Verse 15

दर्शनाय प्रेषयस्व सुतां पद्मावतीं मम । यदि त्वं मन्यसे नाथ प्रीतिस्नेहं हितस्य च

Envía a mi hija Padmāvatī para que yo pueda verla, si es que, oh señor, guardas hacia mí afecto, amor y benevolencia.

Verse 16

प्रेषयस्व महाभागां प्रियां प्रीतिकरां तव । औत्कण्ठ्येन महाराज स सोत्कंठेन वर्तते

Oh gran rey, envía a tu noble amada, la que te es querida y te da gozo. Por la añoranza, él permanece en un ardiente anhelo.

Verse 17

समाकर्ण्य ततो वाक्यमुग्रसेनो नृपोत्तमः । प्रीत्या स्नेहेन तस्यापि सत्यकेतोर्महात्मनः

Al oír aquellas palabras, el rey Ugrasena, el mejor de los soberanos, se colmó de gozo y de afecto también hacia el magnánimo Satyaketu.

Verse 18

दाक्षिण्येन च विप्रेंद्र प्रेषयामास भूपतिः । पद्मावतीं प्रियां भार्यामुग्रसेनः प्रतापवान्

Oh el mejor de los brāhmaṇas, con cortesía el rey Ugrasena, poderoso en valor, envió a su amada esposa Padmāvatī.

Verse 19

प्रेषितानेन राजेंद्र गता पद्मावती स्वकम् । पूर्वं गृहं सती सा तु महाहर्षेण संकुला

Oh rey, enviada por él, la virtuosa Padmāvatī fue a su antigua morada, a su propia casa, colmada de gran júbilo.

Verse 20

पितृपूर्वं कुटुंबं तु ददृशे चारुमंगला । पितुः पादौ ननामाथ शिरसा सत्यतत्परा

Entonces Cārumaṅgalā contempló a la familia reunida, con su padre a la cabeza; consagrada a la verdad, inclinó la cabeza y se postró a los pies de su padre.

Verse 21

आगतायां महाराजा पद्मावत्यां द्विजोत्तम । हर्षेण महताविष्टो विदर्भाधिपतिर्नृपः

Oh el mejor de los brāhmanes, cuando llegó Padmāvatī, el rey, señor de Vidarbha, quedó colmado de inmensa alegría.

Verse 22

वर्द्धिता दानमानैश्च वस्त्रालंकारभूषणैः । पद्मावती सुखेनापि पितुर्गेहे प्रवर्तते

Criada entre dádivas y honores, y provista de vestidos, adornos y joyas, Padmāvatī vivía con bienestar, permaneciendo en la casa de su padre.

Verse 23

सखीभिः सहिता सा तु निःशंका परिवर्तते । रमते सा तदा तत्र यथापूर्वं तथैव च

Acompañada por sus sakhīs, se movía entonces sin temor; y allí, como antes, se deleitaba del mismo modo.

Verse 24

गृहे वने तडागेषु प्रासादे च तथैव सा । पुनर्बालेव भूता सा निर्लज्जा संप्रवर्तते

En la casa, en el bosque, junto a los estanques y también en los palacios, vuelve a comportarse como una niña; sin recato, anda libremente.

Verse 25

निःशंका वर्तते विप्र सखीभिः सह सर्वदा । पतिव्रता महाभागा हर्षेण महतान्विता

Oh brāhmana, vive siempre sin temor, junto con sus sakhīs; fiel a su esposo, muy afortunada y colmada de gran alegría.

Verse 26

सुखं तु पितृगेहस्य दुर्लभं श्वशुरे गृहे । एवं ज्ञात्वा तदा रेमे कदा ईदृग्भविष्यति

La dicha como la del hogar paterno es difícil de hallar en la casa del suegro. Sabiéndolo, ella se resignó entonces, pensando: «¿Cuándo volverá a presentarse una situación así?»

Verse 27

अनेन मोहभावेन क्रीडालुब्धा वरानना । सखीभिः सहिता नित्यं वनेषूपवने तदा

Movida por aquel estado de ilusión, la dama de hermoso rostro, ávida de juegos, vagaba entonces siempre por los bosques y los vergeles, acompañada de sus sakhīs, sus amigas.

Verse 48

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेऽष्टचत्वारिंशोऽध्यायः

Así concluye el capítulo cuadragésimo octavo, «La historia de Sukalā», dentro del episodio de Vena, en el Bhūmi-khaṇḍa del venerado Padma Purāṇa.