The Greatness of Puruṣottama
Aṣṭākṣarī Maṇḍala-Pūjā and Nyāsa
गच्छतस्तिष्ठतो वापि जाग्रतः स्वपतोऽपि वा । नरसिंहकृता गुप्तिर्वासुदेवमयो ह्यहम् ॥ १९ ॥
gacchatastiṣṭhato vāpi jāgrataḥ svapato'pi vā | narasiṃhakṛtā guptirvāsudevamayo hyaham || 19 ||
Ya camine o me detenga, ya esté despierto o incluso dormido—hay protección obrada por Narasiṁha; pues en verdad estoy impregnado de Vāsudeva (Viṣṇu).
Narada (teaching in a devotional-protective context; Narasiṁha/Vāsudeva remembrance)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: vira
It teaches uninterrupted divine refuge: remembrance of Narasiṁha and identity-with/absorption-in Vāsudeva becomes a continuous shield in all states—movement, rest, wakefulness, and sleep.
Bhakti is shown as constant smaraṇa (remembrance) and surrender—seeing oneself as vāsudeva-maya (pervaded by Viṣṇu) so that protection is not occasional but ever-present.
Not a direct Vedāṅga lesson; the practical takeaway is mantra-smaraṇa and protective recitation (rakṣā-prayoga) centered on Narasiṁha/Vāsudeva, applicable as a daily discipline.