शुक्लमाल्याम्बरधरः शुक्लगन्धानुलेपनः सर्वौषध्युदकैस्तत्र स्नापितो वेदपारगैः //
śuklamālyāmbaradharaḥ śuklagandhānulepanaḥ sarvauṣadhyudakaistatra snāpito vedapāragaiḥ //
Llevando una guirnalda blanca y vestiduras blancas, y ungido con perfumes blancos y fragantes, fue entonces bañado allí con agua impregnada de todas las hierbas medicinales, por quienes estaban plenamente versados en los Vedas.
This verse is not about Pralaya; it focuses on ritual purity and auspicious preparation—white attire, fragrant anointing, and a medicinal-herb bath administered by Veda-trained priests.
It reflects the dharmic duty to undertake rites through qualified Vedic experts and to maintain śauca (purity): using prescribed dress, scents, and consecratory bathing before major vows, worship, donations, or public ceremonies.
Ritually, it outlines a consecratory snāna/abhisheka protocol—herb-infused water, white garments/garlands, and anulepana—commonly aligned with temple worship, installation (pratiṣṭhā), or sacred initiatory preparation.