Adhyaya 47 — Brahma’s Awakening and the Ninefold Scheme of Creation
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे ब्रह्मायु-प्रमाणो नाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः ।
सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः ।
क्रौष्टुकिरुवाच—
यथा ससर्ज वै ब्रह्मा भगवानादिकृत् प्रजाः ।
प्रजापतिः पतिर्देवस् तन्मे विस्तरतो वद ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe brahmāyupramāṇo nāma ṣaṭṭatvāriṃśo 'dhyāyaḥ / saptacatvāriśo 'dhyāyaḥ / krauṣṭukir uvāca yathā sasarja vai brahmā bhagavān ādikṛt prajāḥ / prajāpatiḥ patir devas tan me vistarato vada
Así concluye el capítulo cuadragésimo sexto del Śrī Mārkaṇḍeya Purāṇa, llamado «La medida de la duración de la vida de Brahmā». Ahora comienza el capítulo cuadragésimo séptimo. Krauṣṭuki dijo: «¿Cómo creó Brahmā—el Bienaventurado, el artífice primordial— a las criaturas? Oh señor Prajāpati, deidad de los seres, dímelo con detalle».
{ "primaryRasa": "jijnasa", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Inquiry (jijñāsā) is presented as the gateway to right understanding: the student asks for ‘vistarataḥ’—not a slogan, but a coherent account of origins.
This initiates ‘Sarga’ (primary creation) exposition—one of the core Purāṇic characteristics—following the preceding time-reckoning that situates creation within a Kalpa.
The shift from measuring Brahmā’s time to asking about creation mirrors an inner movement: from contemplating impermanence to seeking the source-principle behind manifestation.