Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
इत्येष मुनभिः प्रोक्तः सम्बन्धः साप्तपौरुषः ।
यजमानात् प्रभृत्यूर्ध्वमनुलेपभुजस्तथा ॥
ity eṣa munabhiḥ proktaḥ sambandhaḥ sāptapauruṣaḥ | yajamānāt prabhṛty ūrdhvam anulepabhujas tathā ||
Así, los sabios han declarado esta relación de siete personas (sāptapauruṣa sambandha); y desde el yajamāna hacia arriba (más allá de él) hay también quienes participan por ‘anulepa’ (una porción residual ulterior).
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Tradition sets pragmatic bounds: the sages define a workable lineage-scope for obligations, while acknowledging that ritual effects can extend outward in diminishing degrees.
Dharma-ācāra instruction; not pañcalakṣaṇa.
‘Anulepa’ indicates subtle continuity: beyond explicit recipients, the rite leaves a trace-benefit that percolates through the broader ancestral field.