Adhyaya 11 — The Son’s Discourse on Embryogenesis, Birth, and the Wheel of Saṃsāra
कृष्यमाणस्य याम्यैश्च नरकेषु च पात्यतः ।
पुनश्च गर्भो जन्माथ मरणं नरकस्तथा ॥
kṛṣyamāṇasya yāmyaiś ca narakeṣu ca pātyataḥ | punaś ca garbho janmātha maraṇaṁ narakas tathā ||
Arrastrado por los servidores de Yama y arrojado a los infiernos, (el ser) entra de nuevo en el vientre, luego nace, luego muere—y después, otra vez, al infierno.
{ "primaryRasa": "bhayanaka", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Unwholesome karma perpetuates a repeating chain of consequence. The verse compresses saṃsāra into a stark loop to provoke ethical reform and liberation-seeking.
Karma-phala instruction (dharma) with implicit cosmology (naraka-loka), but not a formal sarga/pratisarga or dynastic section.
The ‘dragging by yāmyas’ can represent compulsions and latent impressions (vāsanās) that pull consciousness into repetitive patterns until knowledge breaks the chain.