Shloka 2
द्रौपद्याः सैरन्ध्रीवेषधारणं सुदेष्णासंवादश्च | Draupadī assumes the Sairandhrī guise and dialogues with Sudeshnā
स सूदरूप: परमेण वर्चसा रविर्यथा लोकमिमं प्रकाशयन् । स कृष्णवासा गिरिराजसारवां- स््तं मत्स्यराजं समुपेत्य तस्थिवान्,वे यद्यपि रसोइयेके वेशमें थे, तो भी अपने उत्कृष्ट तेजसे इस लोकको प्रकाशित करनेवाले सूर्यदेवकी भाँति सुशोभित हो रहे थे। उनके वस्त्र काले थे और उनका शरीर पर्वतराज मेरुके समान सुदृढ़ था। वे मत्स्ययाज विराटके समीप आकर खड़े हो गये
sa sūdarūpaḥ parameṇa varcasā ravir yathā lokam imaṁ prakāśayan | sa kṛṣṇavāsā girirājasāravāṁs taṁ matsyarājaṁ samupetya tasthivān ||
Vaiśampāyana dijo: Aunque había asumido el disfraz de un auriga, resplandecía con suprema radiancia, como el sol que ilumina este mundo. Vestido con ropas oscuras y de cuerpo firme como el rey de las montañas, se acercó a Virāṭa, rey de los Matsyas, y se detuvo ante él.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true excellence (varcas) is intrinsic: even when a person adopts a lowly or concealed role for dharmic reasons, inner nobility and strength tend to reveal themselves. It also frames service and humility as compatible with greatness.
A radiant figure, outwardly in the guise of a sūta (charioteer), approaches King Virāṭa of the Matsyas and stands before him. The description emphasizes his sun-like brilliance, dark attire, and mountain-like sturdiness as he presents himself at the Matsya court.