Shloka 17
पाण्डवपरिचयः—विराटसभायां प्रकाशनम्
Identification of the Pāṇḍavas in Virāṭa’s Court
"3 ८. ,7244> ४१ ह ० फिजिडशकमहााःम2+न्चाहटट ४4% छ्च पर 0 04 ० ॥ जता ््कुपज... 3०० न् 8. ॥ 3 है आओ 5 5-७. तथानुयान्तं पुरुषप्रवीरं भीष्म: शरैरभ्यहनत् तरस्वी । स चापि भीष्मस्य हयान् निहत्य विव्याध पार्थों दशभि: पृषत्कै:,मनुष्योंमें प्रधान वीर अर्जुनको इस प्रकार जाते देख वेगशाली भीष्मने बाण मारकर उन्हें घायल कर दिया। तब अर्जुनने भी भीष्मके घोड़ोंको मारकर दस बाणोंसे उन्हें भी घायल कर दिया
tathānuyāntaṁ puruṣapravīraṁ bhīṣmaḥ śarair abhyahanat tarasvī | sa cāpi bhīṣmasya hayān nihatya vivyādha pārtho daśabhiḥ pṛṣatkaiḥ ||
Cuando el más preclaro de los hombres avanzaba, el poderoso Bhīṣma lo hirió con una veloz andanada de flechas. Arjuna, hijo de Pṛthā, respondió: dio muerte a los caballos de Bhīṣma y luego atravesó al propio Bhīṣma con diez agudas saetas; un intercambio que subraya el código del guerrero: oponer fuerza a fuerza, procurando inutilizar la capacidad del adversario para combatir.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in action: a warrior responds to aggression with disciplined counteraction, seeking to neutralize the enemy’s fighting capability (here by striking the horses and then the warrior), rather than indulging in uncontrolled violence.
Bhīṣma, seeing Arjuna advancing, shoots him with arrows. Arjuna retaliates by killing Bhīṣma’s horses and then piercing Bhīṣma with ten arrows, marking a sharp exchange of battlefield skill and resolve.