Shloka 40
Adhyāya 55: Pārtha–Rādheya Saṃvāda and Tactical Exchange
Chapter 55
आस्थाय रुचिरं जिष्णो रथं सारथिना मया । कतमं यास्यसे5नीकमुक्तो यास्याम्यहं त्वया,विराटकुमार उत्तरने कौरव-सेनाको भागती और कुन्तीपुत्र अर्जुनको पुनः युद्धके लिये डटा हुआ देखकर उनका अभिप्राय समझकर यों कहा--'जिष्णो! मुझ सारथिके साथ इस सुन्दर रथपर बैठे हुए आप अब किस सेनाकी ओर जाना चाहते हैं? आप जहाँके लिये आज्ञा दें, वहीं आपके साथ चलूँ
āsthāya ruciraṃ jiṣṇo rathaṃ sārathinā mayā | katamaṃ yāsyase 'nīkam ukto yāsyāmy ahaṃ tvayā ||
Vaiśampāyana dijo: «Oh Jiṣṇu (Arjuna), ya que has subido a este espléndido carro conmigo como tu auriga, ¿hacia qué división del ejército deseas avanzar? En cuanto lo ordenes, iré contigo». En ese contexto, Uttara—al ver a Arjuna de nuevo firme y resuelto para la batalla—comprende su intención y ofrece un servicio presto y disciplinado, subordinando su propia voluntad al propósito justo del guerrero.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined service aligned with righteous purpose: the subordinate (Uttara) offers prompt cooperation and readiness to follow the warrior’s command, reflecting the ethic of duty and coordinated action in a just battle.
After recognizing Arjuna’s renewed resolve to fight, Uttara—now acting as charioteer—asks which Kaurava troop-division Arjuna wishes to approach, assuring him that he will drive wherever Arjuna orders.