Shloka 38
Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
ततो राजन्नाशुकारी कुन्तीपुत्रो वृकोदर:,अथास्य सारथिं क्रुद्धो रथोपस्थादपातयत् । राजन! फिर तो शीघ्रता करनेवाले कुन्तीपुत्र भीमने सुशमाके पास पहुँचकर उत्तम बाणोंसे उसके घोड़ोंको मार डाला। साथ ही उसके पृष्ठरक्षकोंको भी मारकर कुपित हो उसके सारथिको भी रथसे नीचे गिरा दिया
tato rājann āśukārī kuntīputro vṛkodaraḥ | athāsya sārathiṁ kruddho rathopasthād apātayat ||
Vaiśampāyana dijo: Entonces, oh rey, el veloz Vṛkodara (Bhīma), hijo de Kuntī, encolerizado, derribó al auriga de su adversario desde la plataforma del carro. La escena subraya el ímpetu feroz de la batalla, donde inutilizar la movilidad y el mando del enemigo se vuelve decisivo; y, a la vez, muestra cómo la ira (krodha) impulsa actos duros e inmediatos en la necesidad de la guerra.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In the battlefield context, the verse highlights how anger can become an immediate driving force behind decisive action; ethically, it invites reflection on the tension between necessary martial tactics and the inner discipline expected of a dharmic warrior.
Bhīma (Vṛkodara), acting swiftly and in anger, knocks the opponent’s charioteer down from the chariot-platform—an act that would disrupt the enemy’s control and mobility in combat.