Shloka 6
दधीच्यास्थिवज्रनिर्माणोपाख्यानम् | The Forging of the Vajra from Dadhīca’s Bones
तत आयब्ययौ दृष्टवा समौ सममतिर्द्धिज: । सर्वथा प्राणिनां पीडामुपादानादमन्यत,ब्रह्मर्षि अगस्त्यकी बुद्धि सम थी। उन्होंने आय और व्यय दोनोंको बराबर देखकर यह विचार किया कि इसमेंसे थोड़ा-सा भी धन लेनेपर दूसरे प्राणियोंको सर्वथा कष्ट हो सकता है
tata āyavyayau dṛṣṭvā samau samamatir dvijaḥ | sarvathā prāṇināṃ pīḍām upādānād amanyata | brahmarṣir agastyakī buddhis samābhavat ||
Al ver que los ingresos y los gastos eran exactamente iguales, el sabio dos veces nacido—de ánimo sereno—reflexionó que tomar siquiera una pequeña parte de aquella riqueza podría, de muchas maneras, causar sufrimiento a otros seres vivos. Así, el entendimiento del Brahmarṣi Agastya permaneció equilibrado y escrupuloso.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Even seemingly small acts of appropriation can indirectly harm other beings; therefore a dharmic person practices restraint and evaluates gain and loss with an even, non-grasping mind.
The sage (Agastya) observes that income and expenditure are balanced and concludes that taking any additional wealth may cause suffering to other creatures, so he maintains a cautious, ethically grounded equanimity.