Shloka 28
Agastya–Lopāmudrā: Marriage, Austerity, and Conditions for Conjugal Union (लोमशकथितम्)
सिकता वा यथा लोके यथा वा दिवि तारका: । यथा वा वर्षतो धारा असंख्येया: सम केनचित् । तथा गणयितुं शक््या गययज्ञे न दक्षिणा:,'जैसे लोकमें बालूके कण, आकाशके तारे और बरसते हुए बादलोंकी जलधाराएँ किसीके द्वारा भी गिनी नहीं जा सकतीं, उसी प्रकार गयके यज्ञमें दी हुई दक्षिणाओंकी भी कोई गणना नहीं कर सकता था
sikatā vā yathā loke yathā vā divi tārakāḥ | yathā vā varṣato dhārā asaṅkhyeyāḥ sama kenacit | tathā gaṇayituṃ śakyā gayayajñe na dakṣiṇāḥ ||
Śamaṭha dijo: «Así como nadie puede contar los granos de arena en el mundo, ni las estrellas del cielo, ni los torrentes de agua que caen con la lluvia, así también las dakṣiṇās —los dones sacerdotales— entregadas en el sacrificio de Gayā no podían ser calculadas.»
शमठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that righteous giving in a sacred rite can be so abundant that it becomes immeasurable—highlighting the dharmic ideal of generosity (dāna) and the exalted value of supporting ritual and its officiants through dakṣiṇā.
The speaker describes the scale of offerings at a sacrifice performed at Gayā, using cosmic and natural images (sand, stars, rain-streams) to convey that the dakṣiṇās distributed there were beyond anyone’s ability to count.