Shloka 11
Śiva Grants the Pāśupata Astra (Pāśupata-Śastra Upadeśa) | शिवेन पाशुपतास्त्रदानम्
त्रींललोकान् गुह्ुकांश्वैव गन्धर्वाश्व॒ सपन्नगान् । द्वितीय इव मार्तण्डो युगान्ते समुपस्थिते,उनके हाथमें दण्ड शोभा पा रहा था। सम्पूर्ण भूतोंका विनाश करनेवाले अचिन्त्यात्मा सूर्यपुत्र धर्मराज अपने (तेजस्वी) विमानसे तीनों लोकों, गुह्यकों, गन्धर्वों तथा नागोंको प्रकाशित कर रहे थे। प्रलयकाल उपस्थित होनेपर दिखायी देनेवाले द्वितीय सूर्यकी भाँति उनकी अद्भुत शोभा हो रही थी
trīṁl lokān guhyakāṁś caiva gandharvāṁś ca sapannagān | dvitīya iva mārtaṇḍo yugānte samupasthite ||
Vaiśaṃpāyana dijo: Como un segundo sol que aparece al final de una era, resplandeció, iluminando los tres mundos—junto con los Guhyakas, los Gandharvas y los seres serpiente. Con el báculo reluciente en su mano, el Dharmarāja nacido del Sol se mostró como un poder insondable capaz de llevar a todas las criaturas a la disolución; su fulgor se derramaba desde su espléndido carro aéreo.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses cosmic-scale imagery to frame righteous kingship: the bearer of daṇḍa (lawful authority) must be so steadfast in dharma that his presence restrains disorder across all realms. The ‘second sun at yugānta’ simile underscores the moral weight and world-ordering power attributed to a dharmic ruler.
Vaiśaṃpāyana describes a majestic, almost apocalyptic brilliance: Dharmarāja appears with a shining staff and a radiant vimāna, illuminating the three worlds and various classes of beings (Guhyakas, Gandharvas, Nāgas), likened to a second sun manifest at the end of an age.