Shloka 22
Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
एकेनास्य धनुष्मन्तं बाहुं देहादपातयत् । द्वितीयेन सनाराचं भुजं भूमौ न््यपातयत्,एक बाणठद्धारा उन्होंने इन्द्रजित्ुकी धनुष धारण करनेवाली भुजाको काटकर शरीरसे अलग कर दिया। दूसरे बाणद्वारा नाराच लिये हुए शत्रुकी दूसरी भुजाको धराशायी कर दिया
ekenāsya dhanuṣmantaṃ bāhuṃ dehād apātayat | dvitīyena sanārācaṃ bhujaṃ bhūmau nyapātayat ||
Dijo Mārkaṇḍeya: «Con una sola flecha le cercenó el brazo que sostenía el arco, separándolo del cuerpo. Con una segunda flecha abatió el otro brazo—que aún empuñaba una saeta de punta barbada—y lo hizo caer al suelo».
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined martial skill: in righteous warfare, effectiveness comes from controlled precision that neutralizes an opponent rather than uncontrolled cruelty.
A warrior shoots two arrows in succession—first severing the foe’s bow-bearing arm from the body, then striking down the other arm that still holds a nārāca, causing it to fall to the ground.