Shloka 17
Sāvitrī–Satyavān Vivāha: Kanyāpradāna and Āśrama-Śīla (सावित्री-सत्यवान्विवाहः)
मृगश्न भूत्वा मारीचस्तं देशमुपजग्मतु: । दर्शयामास मारीचो वैदेहीं मृगरूपधृक्,रावण मूँड़ मुड़ाने, भिक्षापात्र हाथमें लिये एवं त्रिदण्डधारी संन्यासीका रूप धारण करके और मारीच मृग बनकर--दोनों उस स्थानपर गये। मारीचने विदेहनन्दिनी सीताके समक्ष अपना मृगरूप प्रकट किया
mṛgaśnaḥ bhūtvā mārīcaḥ taṃ deśam upajagmatuḥ | darśayāmāsa mārīco vaidehīṃ mṛgarūpadhṛk ||
Mārīca, convertido en ciervo, fue con él a aquel lugar. Allí, Mārīca—bajo la apariencia de ciervo—se mostró ante Vaidehī (Sītā). En el marco ético del relato, este instante señala el uso deliberado del disfraz y el engaño para suscitar deseo y distracción, poniendo en marcha una cadena de actos impulsados por el adharma y sus consecuencias.
मार्कण्डेय उवाच