Shloka 62
Indrajit’s Binding, Restoration by Viśalyā, and Counsel Restraining Rāvaṇa (Āraṇyaka Parva 273)
कश्यपस्यात्मज: श्रीमानदित्या गर्भधारित: । पूर्णे वर्षसहस्रे तु प्रसूता गर्भमुत्तमम्,“उस समय वे कश्यपजीके तेजस्वी पुत्र हुए। अदितिदेवीने उन्हें गर्भमें धारण किया था। पूरे एक हजार वर्षतक गर्भमें धारण करनेके पश्चात् अदितिने एक उत्तम बालकको जन्म दिया
kaśyapasyātmajaḥ śrīmān adityā garbhadhāritaḥ | pūrṇe varṣasahasre tu prasūtā garbham uttamam ||
Bhīmasena dijo: «Entonces nació un hijo radiante de Kaśyapa, a quien la diosa Aditi había llevado en su seno. Tras cumplirse por entero mil años de gestación, Aditi dio a luz a un niño excelente.»
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights extraordinary endurance and the vast scale of cosmic time in divine narratives, suggesting that great outcomes may require prolonged patience and sustained effort, especially in matters of lineage and destiny.
Bhīma recounts a mythic birth: Aditi carries Kaśyapa’s radiant son for a thousand years and then gives birth to an exceptional child, emphasizing the child’s greatness and the marvel of the event.