Shloka 29
Draupadī’s Identification of the Pāṇḍavas and the Onset of the Chariot Engagement (द्रौपदी-पाण्डव-परिचयः)
मड़लैश्व शुभै: स्नातो वाम्भिश्नापि प्रपूजित: । नादयन् रथघोषेण त्रैलोक्यं सचराचरम्,तदनन्तर महान धनुर्धर कर्णने मांगलिक शुभ पदार्थोंसे जलके द्वारा स्नान करके द्विजातियोंकी आशीर्वादमय वाणीसे सम्मानित एवं प्रशंसित हो शुभ नक्षत्र, शुभ तिथि और शुभ मुहूर्तमें यात्रा की। उस समय वह अपने रथकी घर्घराहटसे चराचर भूतोंसहित समस्त त्रिलोकीको प्रतिध्वनित कर रहा था
maṅgalaiḥ śubhaiḥ snāto vāmbhiś cāpi prapūjitaḥ | nādayan rathaghoṣeṇa trailokyaṃ sacarācaram ||
Tras bañarse con sustancias auspiciosas y ser debidamente honrado mediante ritos de agua, y tras recibir de los nacidos dos veces palabras colmadas de bendición, Karṇa partió bajo una constelación favorable, en un día lunar y un momento propicios. Al marchar, el trueno de su carro resonó, haciendo que el triple mundo entero—lo móvil y lo inmóvil—devolviera el eco.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal that major undertakings—especially those involving power and violence—should begin with self-purification, respectful reception of Brahminical blessings, and attention to auspicious timing, framing personal prowess within ritual and social order.
Karna, after completing auspicious bathing and being honored by the twice-born with benedictions, departs at a favorable nakṣatra, tithi, and muhūrta; the roar of his chariot is described in hyperbolic cosmic terms as echoing through the three worlds.