Shloka 25
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
राज्येन राष्ट्रश्न निमन्त्रयमाणा: पित्रा च कृष्णे तव सोदरैश्न । न यज्ञसेनस्य न मातुलानां गृहेषु बाला रतिमाप्नुवन्ति,“कृष्णे! तुम्हारे पिता और भाइयोंने राज्य तथा राजकीय उपकरणों--यान-वाहन आदिकी सुविधा दिखाकर अनेक बार आमन्त्रित किया, तो भी तुम्हारे बच्चे अपने नाना यज्ञसेन और मामा धृष्टद्युम्न आदिके घरोंमें रहना पसंद नहीं करते हैं--वहाँ उनका मन नहीं लगता है
rājyena rāṣṭreṇa nimantrayāmāṇāḥ pitṛā ca kṛṣṇe tava sodaraiś ca | na yajñasenasya na mātulānāṃ gṛheṣu bālā ratim āpnuvanti ||
Dijo Vaiśampāyana: «Oh Kṛṣṇā, aunque tu padre y tus hermanos los han invitado repetidas veces —ofreciéndoles las comodidades del poder real y los recursos del reino—, tus hijos no hallan deleite en permanecer en las casas de tu padre Yājñasena ni en las de tus tíos maternos. Su corazón no se aquieta allí.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Material advantages—royal comfort, resources, and formal invitations—do not automatically create belonging. Affection and inner ease (rati) arise from lived bonds and emotional security, not merely from power or propriety.
Vaiśampāyana addresses Draupadī, noting that despite repeated invitations from her father and brothers, her children do not feel at home in the houses of her father Yajñasena (Drupada) or her maternal uncles; they do not take pleasure in staying there.