Shloka 13
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
कृष्णस्तु पार्थेन समेत्य विद्वान् धनंजयेनासुरतर्जनेन । बभौ यथा भूतपतिर्महात्मा समेत्य साक्षाद् भगवान् गुहेन,सर्वज्ञ भगवान् श्रीकृष्ण असुरोंको भयभीत करनेवाले कुन्तीनन्दन अर्जुनसे मिलकर उसी प्रकार सुशोभित हुए, जैसे परम महात्मा साक्षात् भगवान् भूतनाथ शंकर कार्तिकेयसे मिलकर शोभा पाते हैं
kṛṣṇas tu pārthena sametya vidvān dhanaṃjayenāsura-tarjanena | babhau yathā bhūtapatiḥ mahātmā sametya sākṣād bhagavān guhena ||
Dijo Vaiśaṃpāyana: El sabio Śrī Kṛṣṇa, al encontrarse con Pārtha Arjuna—Dhanaṃjaya, el que amedrenta a los asuras—resplandeció con mayor esplendor, como el magnánimo Señor de los seres, Śiva en persona, cuando se une a Guha (Kārttikeya).
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that righteous power becomes most effective when guided by wisdom: Kṛṣṇa’s discerning counsel and Arjuna’s disciplined valor together inspire confidence in dharma and fear in adharmic forces (symbolized by asuras).
Vaiśaṃpāyana describes Kṛṣṇa meeting Arjuna; their union is praised through a simile: just as Śiva shines when joined by his son Guha (Kārttikeya), so Kṛṣṇa appears especially splendid upon meeting the formidable Arjuna.