Shloka 43
अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
चित्रा विविधवर्णाभ श्षित्रमञज्जरिधारिण: । अचिन्त्या विविधास्तत्र ट्रमा: परमशोभिन:,वहाँके अत्यन्त शोभाशाली विविध वृक्ष नाना प्रकारकी कान्तिसे प्रकाशित हो रहे थे। उनकी मज्जरियाँ विचित्र दिखायी देती थीं। वे सब-के-सब और अकथनीय जान पड़ते थे। भरतश्रेष्ठ भीमने राक्षसराज कुबेरके उस स्थानको नाक समुदायसे सुशोभित तथा विचित्र मालाओंसे विभूषित देखा
vaiśampāyana uvāca | citrā vividhavarṇābhāḥ kṣitram añjaridhāriṇaḥ | acintyā vividhās tatra drumāḥ paramaśobhinaḥ |
Dijo Vaiśampāyana: Allí, árboles de muchas clases, de hermosura extraordinaria, resplandecían con matices diversos. Sus racimos de flores y frutos parecían prodigiosos y llamativos. Todos ellos se antojaban más allá de la descripción común. Así, Bhīma, el mejor de los Bhāratas, contempló aquella región de Kubera, señor de los Yakṣas: adornada por huestes de Nāgas y engalanada con guirnaldas maravillosas, radiante de un esplendor de otro mundo que humilla la palabra humana e invita a un silencio reverente ante el orden divino del universo.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse cultivates awe (vismaya) and humility: some aspects of the cosmos—especially divine or semi-divine realms—are described as 'acintya' (beyond thought), reminding the listener to approach such power and beauty with reverence and self-restraint rather than possession or pride.
Vaiśampāyana narrates Bhīma’s sight of Kubera’s splendid region: multicolored, extraordinarily beautiful trees with remarkable clusters of blossoms/fruits, and an area adorned by Nāga hosts and garlands—signaling that the Pāṇḍavas have reached a wondrous, otherworldly domain.