Shloka 10
Kuberasaras-darśana (Bhīma beholds Kubera’s guarded lotus-lake) / कुबेरसरः-दर्शनम्
वैशम्पायन उवाच तदद्धुतं महारौद्रं विन्ध्यपर्वतसंनिभम् । दृष्टवा हनूमतो वर्ष्म सम्भ्रान्त: पवनात्मज:,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! हनुमानजीका वह विन्न्ध्य पर्वतके समान अत्यन्त भयंकर और अद्भुत शरीर देखकर वायुपुत्र भीमसेन घबरा गये। उनके शरीरमें रोंगटे खड़े होने लगे। उस समय उदार-हृदय भीमने हाथ जोड़कर अपने सामने खड़े हुए हनुमानूजीसे कहा--
vaiśampāyana uvāca | tad adbhutaṃ mahāraudraṃ vindhyaparvatasaṃnibham | dṛṣṭvā hanūmato varṣma sambhrāntaḥ pavanātmajaḥ |
Dijo Vaiśaṃpāyana: «¡Oh Janamejaya! Al ver el cuerpo de Hanūmān—maravilloso, terriblemente feroz y vasto como la montaña Vindhya—Bhīmasena, hijo del Viento, quedó sobrecogido. Se le erizó el vello; y entonces el magnánimo Bhīma, con las manos juntas, habló a Hanūmān, que estaba de pie ante él.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True strength is tempered by humility: even the mighty Bhīma, on witnessing Hanūmān’s overwhelming form, responds with reverence and folded hands, showing that dharmic power recognizes and bows before a higher spiritual and moral authority.
During the Vana Parva episode where Bhīma encounters Hanūmān, Bhīma sees Hanūmān’s immense, terrifying, mountain-like body. Overcome with awe (gooseflesh and agitation), Bhīma respectfully joins his hands and begins to speak to Hanūmān standing before him.