Shloka 39
सौगन्धिकपुष्पप्रसङ्गः — The Saugaṇdhika Lotus and Bhīma’s Approach to Hanūmān
त॑ं शक्रसदनप्रख्यं दिव्यगन्ध॑ मनोरमम् । प्रीत: स्वर्गोपमं पुण्यं पाण्डव: सह कृष्णया,उन्होंने भाइयों तथा द्रौपदीके साथ इन्द्रभवनके समान मनोरम और दिव्य सुगन्धसे परिपूर्ण उस स्वर्ग-सदृश शोभाशाली पुण्यमय नर-नारायण आश्रममें प्रवेश किया। अनघ! उनके साथ ही वेद-वेदांगोंके पारंगत विद्वान् सहस्ौ्रों ब्राह्मण भी प्रविष्ट हुए
taṁ śakrasadanaprakhyaṁ divyagandhaṁ manoramam | prītaḥ svargopamaṁ puṇyaṁ pāṇḍavaḥ saha kṛṣṇayā ||
Con el corazón gozoso, el Pāṇḍava entró—junto con Kṛṣṇā (Draupadī)—en aquel eremitorio santo, resplandeciente como el palacio de Indra, grato a la vista y colmado de fragancia divina, espléndido como el cielo. Con ellos ingresaron también miles de brāhmaṇas eruditos, versados en los Vedas y los Vedāṅgas.
घटोत्कच उवाच
Educational Q&A
Approaching a holy place with reverence brings puṇya: the verse highlights the ethical value of honoring ascetic sanctuaries and recognizing that spiritual merit is cultivated through humility, devotion, and respectful conduct in sacred environments.
The Pāṇḍava, accompanied by Draupadī, enters a splendid, heaven-like, divinely fragrant hermitage described as comparable to Indra’s palace—marking their arrival at a revered sacred abode during the forest-exile narrative.