Shloka 5
Ghaṭotkaca’s Conveyance to Badarī and Entry into the Nara-Nārāyaṇa Āśrama (घटोत्कच-वाहनम्; नरनारायणाश्रम-प्रवेशः)
तां पतन्तीं वरारोहां भज्यमानां लतामिव । नकुल: समभिद्रुत्य परिजग्राह वीर्यवान्,हाथीकी सूँड़के समान चढ़ाव-उतारवाली परस्पर सटी हुई जाँघोंका सहारा ले केलेके वृक्षकी भाँति काँपती हुई वह सहसा पृथ्वीपर गिर पड़ी। सुन्दर अंगोंवाली द्रौपदीको टूटी हुई लताकी भाँति गिरती देख बलशाली नकुलने दौड़कर थाम लिया
tāṃ patantīṃ varārohāṃ bhajyamānāṃ latām iva | nakulaḥ samabhidrutya parijagrāha vīryavān ||
Cuando la dama de nobles miembros cayó—temblando como una enredadera que se quiebra—el valeroso Nakula se precipitó y la sostuvo, impidiendo que se desplomara. La escena subraya el deber vigilante de los Pándava de proteger y cuidar a Draupadī en la adversidad: la fuerza se muestra en la contención oportuna y el apoyo compasivo, no en la ostentación.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Strength aligned with dharma is shown through protective responsibility and compassionate action—responding swiftly to prevent harm to one who depends on you.
Draupadi is suddenly falling, compared to a breaking creeper; Nakula quickly runs to her and catches her, stopping her from collapsing.