Shloka 3
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
बने द्रष्टं ययु: पार्थान् क्रोधामर्षसमन्विता: । गर्हयन्तो धार्तराष्ट्रानू कि कुर्म इति चाब्रुवन्,पांचालराजकुमार धृष्टद्युम्न, चेदिराज धृष्टकेतु तथा महापराक्रमी लोकविख्यात केकयराजकुमार सभी भाई क्रोध और अमर्षमें भरकर धृतराष्ट्रपुत्रोंकी निन्दा करते हुए कुन्तीकुमारोंसे मिलनेके लिये वनमें गये और आपसमें इस प्रकार कहने लगे, “हमें क्या करना चाहिये”
vane draṣṭuṁ yayuḥ pārthān krodhāmarṣa-samanvitāḥ | garhayanto dhārtarāṣṭrān kiṁ kurma iti cābruvan ||
Dijo Vaiśaṃpāyana: Llenos de ira y de indignación herida, fueron al bosque para ver a los hijos de Pṛthā. Condenando a los hijos de Dhṛtarāṣṭra, se decían entre sí: «¿Qué debemos hacer ahora?»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic pivot: even when anger and indignation arise from perceived injustice, the proper response is to seek wise counsel and right action (“What should we do?”) rather than acting blindly from rage.
Allies/supporters, stirred by anger at the Dhṛtarāṣṭras’ conduct, go to the forest to meet the Pāṇḍavas and deliberate on the next course of action, signaling the build-up of counsel and alliance around the exiled brothers.