Shloka 14
तीर्थयात्रा: सागरतीर्थ-शूर्पारक-प्रभासगमनम्
Pilgrimage to Sea Tīrthas, Śūrpāraka, and Prabhāsa
तेषूपवासान् विबुधानुपोष्य दत्त्वा च रत्नानि महान्ति राजा । तीर्थेषु सर्वेषु परिप्लुताड़: पुन: स शूर्पारकमाजगाम,उन तीर्थोंके निकट निवास करनेवाले दिद्वान् ब्राह्मणोंको वस्त्राभूषणोंसे आच्छादित एवं विभूषित करके उन्हें बहुमूल्य रत्नोंकी भेंट दे वहाँके सभी तीर्थोमें सनान करके महाराज युधिष्ठिर पुनः शूर्परिक-क्षेत्रमें लौट आये
teṣūpavāsān vibudhān upoṣya dattvā ca ratnāni mahānti rājā | tīrtheṣu sarveṣu pariplutāḍyaḥ punaḥ sa śūrpārakam ājagāma ||
Dijo Vaiśampāyana: «Tras honrar debidamente a los Brahmanes eruditos que vivían cerca de aquellos lugares sagrados—sosteniéndolos durante sus ayunos, vistiéndolos y adornándolos, y ofreciéndoles gemas preciosas—el rey se bañó en todos los tīrthas. Luego regresó una vez más a la región de Śūrpāraka.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship: a ruler gains moral and spiritual prosperity by honoring learned Brahmins, supporting religious observances, giving generous gifts, and undertaking tīrtha-bathing with reverence—linking personal purification with social responsibility (dāna and service).
After visiting sacred sites, the king supports the local learned Brahmins—providing clothing/ornaments and valuable gems—bathes at all the tīrthas, and then returns to the region of Śūrpāraka, having completed the pilgrimage rites.