Kāleya-Āśrama-Vināśaḥ — The Kāleyas’ nocturnal raids and the devas’ supplication to Nārāyaṇa
एतद् व: सर्वमाख्यातं तस्माच्छीघ्रं विधीयताम् । एवमुक्तास्ततो देवा अनुज्ञाप्प पितामहम्,'ये सब बातें मैंने तुम्हें बता दी हैं। अतः अब शीघ्रता करो।' ब्रह्माजीके ऐसा करनेपर सब देवता उनकी आज्ञा ले भगवान् नारायणको आगे करके दधीचके आश्रमपर गये। वह आश्रम सरस्वती नदीके उस पार था। अनेक प्रकारके वृक्ष और लताएँ उसे घेरे हुए थीं
etad vaḥ sarvam ākhyātaṃ tasmāc chīghraṃ vidhīyatām | evam uktās tato devā anuज्ञाप्य pitāmaham ||
Dijo Lomaśa: «Ya os he contado todo esto; por tanto, actuad sin demora». Así interpelados, los dioses se despidieron del Abuelo del mundo (Brahmā) y, poniendo a Nārāyaṇa al frente, se encaminaron al eremitorio de Dadhīca, situado más allá del río Sarasvatī y rodeado de múltiples clases de árboles y enredaderas.
लोगमश उवाच
Once the truth has been fully explained, dharma requires prompt and decisive action; delay after receiving right guidance is portrayed as a failure of responsibility. The verse also models proper conduct: taking leave of a superior (Brahmā) and proceeding under rightful leadership (Nārāyaṇa).
Lomaśa concludes his account and urges immediate action. The gods, after obtaining Brahmā’s permission, set out with Nārāyaṇa in front to reach the sage Dadhīca’s hermitage across the Sarasvatī, described as surrounded by trees and creepers.