अध्याय ८२ — केशवप्रयाणे निमित्तदर्शनम्
Omens and Reception During Keśava’s Departure
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि श्रीकृष्णप्रस्थाने त्रय्शीतितमो<5ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi bhagavadyānaparvaṇi śrīkṛṣṇaprasthāne trayāśītitamo 'dhyāyaḥ
Así, en el Śrī Mahābhārata, dentro del Udyoga Parva, en la sección relativa a la misión de paz del Señor, en el episodio de la partida de Śrī Kṛṣṇa, concluye el capítulo octogésimo tercero. Este colofón final enmarca el viaje de Kṛṣṇa como una intervención conforme al dharma—un intento de evitar la guerra mediante consejo recto—y señala la transición del relato hacia la siguiente fase de deliberación y consecuencia.
वैशम्पायन उवाच
Even at the brink of conflict, dharma prioritizes sincere efforts toward reconciliation. Kṛṣṇa’s ‘yāna’ (mission) is framed as a moral duty: exhausting peaceful counsel before accepting the tragic necessity of war.
This line is a chapter-ending colophon. It signals the close of the eighty-third chapter within the Udyoga Parva’s Bhagavad-yāna section, specifically the episode describing Śrī Kṛṣṇa’s departure on his diplomatic mission.