Shloka 22
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
श्रुत्वा यः सुहृदां शास्त्र मर्त्यो न प्रतिपद्यते । विपाकान्ते दहत्येनं किम्पाकमिव भक्षितम्,“जो मनुष्य सुहृदोंके मुखसे शास्त्रसम्मत उपदेश सुनकर भी उसे स्वीकार नहीं करता है, उसका यह अस्वीकार उसे परिणाममें उसी प्रकार शोकदग्ध करता है, जैसे खाया हुआ इन्द्रायण फल पाचनके अन्तमें दाह उत्पन्न करनेवाला होता है
śrutvā yaḥ suhṛdāṃ śāstraṃ martyo na pratipadyate | vipākānte dahaty enaṃ kimpākam iva bhakṣitam ||
Vaiśampāyana dijo: «El mortal que, aun después de oír de labios de amigos bienintencionados un consejo conforme a las escrituras, no lo acepta, su propia negativa lo quema más tarde, cuando llega la consecuencia, como el fruto kimpāka que, una vez comido, produce un ardor abrasador al final de la digestión.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
One should accept and act upon dharmic, scripturally grounded advice given by well-wishers; rejecting it may seem harmless at first, but it later brings intense suffering when consequences mature—like poison that burns only after it has been consumed.
Vaiśaṃpāyana offers a moral reflection within the Udyoga Parva’s counsel-heavy setting: as negotiations and warnings circulate before war, he underscores that ignoring sound guidance from true friends leads to inevitable, delayed anguish.