Shloka 24
ययातिदौहित्रपुण्यसमुच्चयः | Yayāti and the Grandsons’ Consolidation of Merit
तदनन्तर तपस्विनी माधवीने उन पुत्रोंके सिरपर हाथ रखकर अपने पितासे कहा --'राजेन्द्र! ये सभी आपके दौहित्र (नाती) और मेरे पुत्र हैं, पराये नहीं हैं ।। इमे त्वां तारयिष्यन्ति दृष्टमेतत् पुरातने । अहं ते दुहिता राजन् माधवी मृगचारिणी
tadanantaraṃ tapasvinī mādhavī nūna putrāṇāṃ śirasi karaṃ nidhāya svapitaraṃ pratyuvāca— “rājendra! ime sarve tava dauhitrāḥ (nātayaḥ) mama ca putrāḥ, na parāyāḥ. ime tvāṃ tārayiṣyanti; dṛṣṭam etat purātane. ahaṃ te duhitā rājan mādhavī mṛgacāriṇī.”
Después de esto, la asceta Mādhavī puso su mano sobre la cabeza de aquellos hijos y dijo a su padre: “Oh el mejor de los reyes, todos ellos son tus nietos y mis hijos—no son extraños. Ellos te librarán; así se ha visto desde antiguo. Yo soy tu hija, oh rey: Mādhavī, la que vive como errante del bosque.”
नारद उवाच