Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
भगवानपि तच्छास्त्रं संचिक्षेप पुरंदर: | सहस्रै: पञ्चभिस्तात यदुक्त बाहुदन्तकम्
bhagavān api tacchāstraṃ saṃcikṣepa puraṃdaraḥ | sahasraiḥ pañcabhis tāta yad uktaṃ bāhudantakam ||
Dijo Bhīṣma: Incluso el venerable Purandara (Indra) abreviò aquel tratado. Hijo mío, lo que se enseñó como la obra llamada «Bāhudantaka» llegó a ser un compendio de cinco mil secciones: un manual autorizado de política y de gobierno conforme al dharma, destilado de un cuerpo de instrucción mucho más vasto.
भीष्म उवाच
Authoritative guidance on ethical governance (nīti) is preserved and made usable through careful condensation; even divine authorities like Indra are portrayed as editors who distill vast instruction into practical compendia for rulers.
In Bhīṣma’s instruction during Śānti Parva, he recounts the transmission history of a political-ethical treatise: Indra (Purandara) condensed ‘that śāstra’ into a five-thousand-section work known as Bāhudantaka, emphasizing its recognized status as a nītiśāstra.