Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
केनैष धर्म: कथितो देवेन ऋषिणापि वा
Janamejaya uvāca | kenaiṣa dharmaḥ kathito devena ṛṣiṇāpi vā, bhagavan? asya bhaktirūpasya dharmasya kaḥ devatā vā ṛṣiḥ vā upadeṣṭā? ananya-bhaktānāṃ jīvanacaryā kā? sa ca kadā prācīnaḥ pravṛttaḥ? mama saṃśayaṃ nivāraya; etad-viṣayaṃ śrotuṃ mama manasi mahān autkaṇṭhyaḥ ||
Dijo Janamejaya: «Venerable señor, ¿quién enseñó este dharma: un dios o un sabio ṛṣi? ¿Quién instruyó por primera vez este dharma cuya propia forma es la devoción (bhakti)? ¿Cuál es el modo de vida de quienes son devotos con lealtad indivisa, y desde cuándo se practica esta tradición? Disipad mi duda; mi mente arde en un vivo anhelo de oír sobre este asunto».
जनमेजय उवाच
The verse frames a doctrinal inquiry: devotion-centered dharma (bhakti-rūpa dharma) is to be understood through its authoritative source (deva or ṛṣi), its practical expression (the conduct of ananya-bhaktas), and its historical continuity (since when it has been practiced).
King Janamejaya addresses the revered narrator/teacher and asks for clarification about a tradition of exclusive devotion—who taught it first, how its followers live, and how ancient it is—requesting that his doubt be dispelled due to his strong eagerness to hear.