एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
उत्पन्ने5ड्विरसे चैव युगे प्रथमकल्पिते । साज़्रोपनिषदं शास्त्र स्थापयित्वा बृहस्पती
utpanne ’dvirase caiva yuge prathama-kalpite | sāṅgropaniṣadaṃ śāstraṃ sthāpayitvā bṛhaspatiḥ ||
Dijo Bhīṣma: En la edad más antigua, cuando se había producido la primera ordenación del yuga, Bṛhaspati estableció la enseñanza autorizada—completa con sus disciplinas auxiliares y con los Upaniṣad—para que el saber sagrado quedara asentado sobre cimientos firmes. Así pudieron difundirse las normas del dharma y mantenerse los mundos dentro de los límites del orden moral.
भीष्म उवाच
Dharma is sustained by properly established śāstra—sacred instruction grounded in the Vedic tradition (with its auxiliaries and Upaniṣadic insight). When authoritative knowledge is set in place, moral order can be taught and society (the worlds) can be kept within ethical boundaries.
Bhīṣma describes an early cosmic period in which Bṛhaspati functions as a primordial teacher: he establishes and transmits a comprehensive body of sacred teaching (śāstra) connected with the Upaniṣads and supporting disciplines, enabling the later spread and stabilization of dharma.