एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
आस्यै: सप्तभिरुद्वीर्ण लोकधर्ममनुत्तमम् | मरीचिरुत््यड्विरसौ पुलस्त्य: पुलहः क्रतु: । वसिष्ठ श्न महातेजास्ते हि चित्रशिखण्डिन:
āsyaḥ saptabhir udvīrṇaṁ lokadharmam anuttamam | marīcir atrir aṅgirāḥ pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ | vasiṣṭhaś ca mahātejās te hi citraśikhaṇḍinaḥ |
Dijo Bhīṣma: “De siete bocas fue proclamado el dharma insuperable del mundo. Marīci, Atri, Aṅgiras, Pulastya, Pulaha, Kratu y el resplandeciente Vasiṣṭha: estos siete rishis célebres son conocidos como los Citraśikhaṇḍin. Unidos en propósito sobre la gran montaña Meru, expusieron y compusieron una enseñanza excelente, digna de veneración y autoridad como los cuatro Vedas, en la cual se explicaron los principios más altos del orden social y moral.”
भीष्म उवाच
Dharma that sustains worldly life (lokadharma) is presented as an authoritative, Veda-like teaching, articulated through the consensus and speech of seven eminent sages, emphasizing that ethical and social norms have a venerable, scriptural foundation.
Bhishma identifies seven famous rishis—Marichi, Atri, Angiras, Pulastya, Pulaha, Kratu, and Vasistha—calling them Citraśikhaṇḍins, and describes how they jointly expounded a supreme account of lokadharma, traditionally situated on Mount Meru and treated as highly authoritative.