Shloka 52
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
राज्यैश्वर्यमय: पाश: स्नेहायतनबन्धन: । मोक्षाश्मनिशितेनेह च्छिन्नस्त्यागासिना मया,मैंने मोक्षरूपी पत्थरपर रगड़कर तेज किये हुए त्याग-वैराग्यरूपी तलवारसे राज्य और ऐश्वर्यरूपी पाशको तथा स्नेहके आश्रयभूत स्त्री-पुत्र आदिके ममत्वरूपी बन्धनको काट डाला है
rājyaiśvaryamayaḥ pāśaḥ snehāyatanabandhanaḥ | mokṣāśmani niśiteneha chinnaḥ tyāgāsinā mayā ||
Janaka dijo: «Aquí, con la espada de la renuncia—afilada en la piedra de amolar de la liberación—he cortado el lazo hecho de realeza y poder mundano, y también la atadura enraizada en el afecto: el apego posesivo que toma por refugio a la esposa, a los hijos y a los demás. Así permanezco libre de los vínculos que atan la mente al gobierno y a la idea de “lo mío”».
जनक उवाच