Shloka 34
नारद–असित (देवल) संवादः — भूतप्रभवाप्यय, इन्द्रिय-गुण-विवेक, क्षेत्रज्ञ-तत्त्व
ब्राह्मणप्रभवो यज्ञो ब्राह्म॒णार्पण एव च । अनुयज्ञं जगत् सर्व यज्ञश्चानुजगत् सदा,वेदोंके ब्राह्मणभागसे यज्ञका प्राकट्य हुआ है। वह यज्ञ ब्राह्मणोंको ही अर्पित किया जाता है। यज्ञके पीछे सारा जगत् और जगतके पीछे सदा यज्ञ रहता है
brāhmaṇaprabhavo yajño brāhmaṇārpaṇa eva ca | anuyajñaṃ jagat sarvaṃ yajñaścānujagat sadā ||
Kapila enseña que el sacrificio (yajña) nace de la fuente brahmánica/védica y, en su curso debido, se ofrece de vuelta a los brahmanes como legítimos destinatarios. Añade una dependencia recíproca: el mundo entero sigue la estela del yajña, y el yajña, a su vez, sigue y sostiene sin cesar al mundo—cada uno respaldando al otro como un orden perdurable.
कपिल उवाच