Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
प्रतर्दन: काशिपति: प्रदाय नयने स्वके । ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्लुते
pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya nayane svake | brāhmaṇāyātulāṃ kīrtim iha cāmutra cāśnute ||
Dijo Vyāsa: Pratardana, rey de Kāśī, al entregar sus propios dos ojos a un brāhmaṇa, alcanzó en este mundo una fama incomparable; y también en el más allá goza de excelente dicha. El verso ensalza la ética de la generosidad que se sacrifica a sí misma, presentando la entrega del propio cuerpo como la forma suprema de dāna, que otorga honor social y recompensa espiritual.
व्यास उवाच
Supreme generosity (dāna) and self-sacrifice (tyāga) performed for a worthy recipient is portrayed as dharmic conduct that yields a double fruit: worldly honor (kīrti) and otherworldly well-being (sukha).
Vyāsa cites an exemplum: Pratardana, the king of Kāśī, gives his own two eyes to a brāhmaṇa. This extreme gift becomes the reason he is celebrated on earth and is said to enjoy happiness after death.