Shloka 9
Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
इसीलिये उसने बाल्यावस्थामें ही राजा दुर्योधनके साथ मित्रता स्थापित कर ली और दैवकी प्रेरणासे तथा स्वभाववश भी वह आपलोगोंके साथ सदा द्वेष रखने लगा ।। वीर्याधिकमथालक्ष्य धनुर्वेदे धनंजयम् | द्रोणं रहस्युपागम्य कर्णो वचनमत्रवीत्,एक दिन अर्जुनको थधरनुर्वेदमें अधिक शक्तिशाली देख कर्णने एकान्तमें द्रोणाचार्यके पास जाकर कहा
tasmād bālye eva rājñā duryodhanena saha maitrīṁ sthāpitavān; daivapreranā-vaśāt svabhāvataś ca sa yuṣmāsu sadā dveṣaṁ cakāra. vīryādhikam athālakṣya dhanurvede dhanañjayam, droṇaṁ rahasy upāgamya karṇo vacanam abravīt.
Por ello, ya en su niñez trabó amistad con el rey Duryodhana; y, impulsado por el destino y por su propia disposición, llegó a guardar un odio constante hacia vosotros. Luego, al ver que Dhanañjaya (Arjuna) sobresalía en poder dentro de la ciencia del arco, Karṇa se acercó a Droṇa en secreto y le habló.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how hostility can arise from a mix of destiny, personal temperament, and chosen alliances; ethically, it warns that envy and partisan friendship, if unchecked, become enduring causes of adharma and conflict.
Nārada explains that Karṇa allied with Duryodhana early and developed lasting enmity toward the Pāṇḍavas; seeing Arjuna excel in archery, Karṇa privately approaches Droṇa to speak—foreshadowing the intensification of their rivalry.