कपोत-लुब्धकसंवादः — Hunter’s Remorse and Renunciatory Resolve
न त्वेव वचन किंचिदनिमित्तादिहोच्यते । सुविनीतेन शास्त्रेण न व्यवस्यन्त्यथापरे
na tveva vacana kicid animitt1d ihochyate | suvin2btena b1stre7a na vyavasyanty ath1pare |
Dijo Bhishma: Ningún sabio pronuncia aquí siquiera una palabra sin motivo. Sin embargo, muchos otros no se determinan a obrar conforme a la guía, bien enseñada, de las escrituras. La enseñanza es que la palabra debe ser intencional, y que el verdadero aprendizaje se prueba por una conducta disciplinada, no por el mero estudio.
भीष्म उवाच
A wise person speaks only with a clear purpose, and genuine wisdom is shown by firm resolve to act according to well-taught scriptural guidance; mere learning without practice is criticized.
In the Shanti Parva instruction, Bhishma continues advising on dharma and disciplined living, contrasting the deliberate speech of the wise with the laxity of many who, despite knowing scripture, fail to commit themselves to its practice.