Shloka 19
गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
हेमदण्डथरो राजन् कमण्डलुधरस्तथा । कच्छपीं सुखशब्दां तां गृह्द वीणां मनोरमाम्,राजन्! महातपस्वी नारद जटामण्डलसे मण्डित हो सुनहरा चीर धारण किये हुए थे। उन्होंने कमण्डलु, सोनेका दण्ड तथा सुखदायक शब्द करनेवाली कच्छपी नामक मनोरम वीणा भी ले रखी थी
hemadaṇḍadharo rājan kamaṇḍaludharas tathā | kacchapīṃ sukhaśabdāṃ tāṃ gṛhītvā vīṇāṃ manoramām ||
Dijo Vaiśampāyana: «Oh rey, el gran asceta Nārada apareció llevando un báculo de oro y un kamaṇḍalu; y también sostenía la deliciosa vīṇā llamada Kacchapī, de sonido agradable». La escena subraya la autoridad de un sabio cuya disciplina espiritual y música sagrada anuncian un consejo destinado a aquietar los ánimos en medio del tumulto de la guerra.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral and spiritual authority of a rishi: Nārada’s ascetic emblems (kamaṇḍalu, staff) and his sacred music (vīṇā) signify guidance rooted in tapas and dharma—meant to calm, instruct, and reorient conduct even in a war-driven setting.
Vaiśampāyana describes Nārada’s appearance before the king: he arrives as a great ascetic carrying a golden staff and water-pot, and holding the melodious vīṇā named Kacchapī—an introduction that typically precedes counsel, prophecy, or ethical instruction.