Shloka 18
गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
जटामण्डलसंवीत: स्वर्णचीरो महातपा:,राजन्! महातपस्वी नारद जटामण्डलसे मण्डित हो सुनहरा चीर धारण किये हुए थे। उन्होंने कमण्डलु, सोनेका दण्ड तथा सुखदायक शब्द करनेवाली कच्छपी नामक मनोरम वीणा भी ले रखी थी
jaṭāmaṇḍalasaṃvītaḥ svarṇacīro mahātapā | rājan mahātapassvī nāradaḥ jaṭāmaṇḍalena maṇḍito hiraṇmayaṃ cīraṃ dhārayām āsa | sa kamaṇḍaluṃ suvarṇadaṇḍaṃ ca sukhadaśabdaṃ karoti yā kaccchapī nāma manoramāṃ vīṇām api gṛhītvā ājagāma ||
Dijo Vaiśampāyana: Oh rey, apareció el gran asceta Nārada, adornado con un círculo de cabellos enmarañados y vestido con una resplandeciente túnica de oro. Llevaba su kamaṇḍalu (vasija de agua) y un báculo de oro, y también portaba la deliciosa vīṇā llamada Kacchapī, cuyas notas eran apacibles: señales de un sabio cuya presencia trae consejo, contención y guía auspiciosa en medio del tumulto de la guerra.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral authority of tapas (austerity) and disciplined living: Nārada’s ascetic marks (jaṭā, kamaṇḍalu, daṇḍa) and his soothing vīṇā symbolize guidance that steadies minds and recalls dharma, especially when society is shaken by conflict.
Vaiśampāyana describes Nārada’s arrival and appearance—his ascetic adornment, golden attire, and the objects he carries (water-pot, golden staff, and the Kacchapī vīṇā)—preparing the listener for the sage’s role as a messenger/counselor within the events of the Shalya Parva.