भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
कृपश्च कृतवर्मा च प्रययौ यत्र सौबल: । रथानीकं परित्यज्य शूरा: सुदृढ्धन्विन:
kṛpaś ca kṛtavarmā ca prayayau yatra saubalaḥ | rathānīkaṃ parityajya śūrāḥ sudṛḍha-dhanvinaḥ ||
Dijo Sañjaya: Kṛpa y Kṛtavarmā—héroes de arco inflexible—abandonaron la división de carros y se dirigieron al lugar donde estaba Saubala (Śakuni). En el curso de la batalla, este movimiento señala una retirada táctica de una formación para reagruparse junto a un jefe decisivo: un acto nacido de la necesidad de la guerra, no de la gloria personal, y reflejo del sombrío pragmatismo que gobierna cada vez más la conducta en las postrimerías del conflicto.
संजय उवाच
The verse highlights the battlefield ethic of subordinating personal display to collective necessity: seasoned warriors may abandon a formation to regroup with a crucial leader, showing that in war, survival and coordination often override individual valor.
Sañjaya reports that Kṛpa and Kṛtavarmā leave the chariot-division and move to where Śakuni (Saubala) is positioned, indicating a tactical shift or regrouping amid the ongoing battle.