Shloka 33
धृतराष्ट्रविलापः — Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Inquiry (Śalya-parva, Adhyāya 2)
भूरिश्रवा हतो यत्र सोमदत्तश्न संयुगे । बाह्विकश्न महाराज: किमन्यद् भागधेयत:,जहाँ दिव्यास्त्रोंका ज्ञान रखनेवाला महाबली कर्ण युद्धमें मारा गया, जहाँ समरांगणमें भूरिश्रवा, सोमदत्त तथा महाराज बाह्लिकका संहार हो गया, वहाँ भाग्यके सिवा दूसरा क्या कारण बताया जा सकता है?
bhūriśravā hato yatra somadattaś ca saṃyuge | bāhlīkaś ca mahārāja kim anyad bhāgadhayataḥ ||
Allí donde Karṇa—poderoso y maestro de las armas divinas—fue muerto en combate; donde en el mismo campo fueron destruidos Bhūriśravā, Somadatta y el rey Bāhlīka—¿qué otra causa, oh gran rey, puede afirmarse sino el destino?
धघतयाट्र उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the supremacy of bhāgadhaya (destiny, one’s allotted fate) over even extraordinary strength and divine-weapon knowledge, suggesting that in war’s upheaval outcomes often exceed human control and calculation.
The speaker points to the battlefield deaths of major Kaurava allies—Karṇa, Bhūriśravā, Somadatta, and Bāhlīka—and argues that such losses, despite their prowess, indicate destiny as the decisive factor.